Диалог к уроку №12. Практикуем аффиксы принадлежности

Öğrenci yurdunda (Диалог)

— Merhaba!

— Merhaba!

— Ne var ne yok?
— Что нового?

— İyilik sağlık.
— Все в порядке.

— Sen boş musun?
— Ты свободен?

— Hayır, yazıyorum.
— Нет, я пишу

— Canım, söyle Allah aşkına, ne yazıyorsun?
— Дорогой, да ради бога, скажи что ты пишешь?

— Mektup yazıyorum.
— Письмо пишу.

— Kime yazıyorsun?
— Кому пишешь?

— Ahmede.
— Ахмеду.

— Benden selâm söyle.
— Передай привет от меня.

— Olur olur, şey... Sen çay kahve içmek istiyor musun?
— Да, да, конечно... Хочешь выпить чаю и кофе?

— Evet, memnuniyetle.
— Да, с удовольствием.

— Canım, bir zahmet, kendine ve bana güzel bir kahve yap.
— Дорогой, будь другом, себе и мне сделай кофе.

— Peki, fakat bugün sıra Ali’de. Ben Allah’ın günü temizlik yapıyorum, çay kahve getiriyorum!.. Ali ne yapıyor?
— Хорошо, но сегодня очередь Али. Я каждый божий день убираюсь, чай подаю!.. Али что делает?

— Ne yapacak! Bahçede top oynuyor veya kumar.
— Что делает! Или в саду с мячом играет, или в азартные игры.

— Sahi mi? Ayol, Ali az ders çalışıyor, kendisini kumara veriyor! Allah Allah!
— Правда? Послушай, Али уроками мало занимается, играет в азартные игры! О боже, боже!

— Ne olur! Lütfen, sen bir kahve yap!
— Что тебе стоит, пожалуйста, сделай кофе!

— Peki...Sen kaç şeker alıyorsun?
— Хорошо... Ты сколько сахара кладешь?

— Ben şekersiz içiyorum.
— Я без чая пью.

— Buyur! Afiyet olsun!
— Пожалуйста! Приятного аппетита!

— Teşekkür ederim!
— Спасибо!

— Rica ederim.
— Пожалуйста.

— Peki, özür dilerim...Ben gidiyorum. Allaha ısmarladık (говорит уходящий)!
— Хорошо, прости... Я ухожу. До свидания! (Угостили Бога)

— Güle güle (говорит остающийся)!
— До свидания! (Иди улыбаясь!)

En yakın arkadaşım

Benim en yakın arkadaşım Duygu'dur. Duygu 25 yaşında, genç ve güzel bir kız. Onun uzun sarı saçları ve
mavi gözleri var. O, şimdi Ankara üniversitesi tıp fakültesinde okuyor ve iyi bir çocuk doktoru olmak istiyor.
Duygu benim çocukluk arkadaşım. Biz aynı mahallede birlikte büyüdük ve ikimiz de yine aynı mahallede
oturuyoruz. Ailelerimiz de birbirlerini tanıyorlar. Onun babası mühendis, annesi öğretmen. Onun bir erkek kardeşi var, adı Murat.
Duygu çok iyi kalpli, yardımsever bir insan. İnsanlara yardım etmeyi çok seviyor. Duygu çok iyi bir insan. Onu çok seviyorum.

Bugün evdeyim.

Bugün iş günü mü, tatil mi? Benim için hiç önemli değil.
Çünkü bugün benim günüm. Bugün sadece benim kumandam, televizyonum,
çayım, kahvem ve bilgisayarım var. Niçin mi? Çünkü izinliyim ve evde yalnızım.
Eşim işte, oğlum da okulda. Kendime güzel bir kahvaltı hazırladım. Yani bugün ev benim.

İyi bir gün

Bugün kendimi çok iyi hissediyorum. Sabah erken uyandım. Elimi yıkadım ve sonra gömleğimi ütüledim,
ayakkabımı boyadım. Güzel bir kahvaltı yaptım. Saat sekizde evden çıktım. Durakta arkadaşlarımı bekledim ve hep birlikte okula gittik. Dersimiz saat dokuzda başlıyor. Öğretmenimiz tam zamanında derse geldi ve ders başladı.

Arkadaşım Ali

Benim en yakın arkadaşım Ali. O benim, liseden arkadaşım. Ali
20 yaşında. İstanbul'da yaşıyor. Şimdi üniversitede öğrenci. Onun kız
arkadaşı Ekin de üniversite öğrencisi. Okula birlikte gidiyorlar, birlikte
ders çalışıyorlar.

Ali'nin ailesi Ankara'da yaşıyor. Onun annesi Berna Hanım avukat,
babası Selim Bey emekli. Onlar her ay bir kez İstanbul'a geliyorlar.
Tatillerini Emre'yle beraber geçiriyorlar.

Ali'nin iki kardeşi var. Gizem ve Sinem. Onların evi İzmir’de. Onlar
İzmir’de üniversitede okuyorlar. Gizem 2. sınıfta, Sinem 4. sınıfta. Aynı
evde kalıyorlar.

Ali'nin pek çok hobisi var. Boş zamanlarında üniversitenin tenis kortunda tenis oynuyor. Bazen doğa yürüyüşlerine katılıyor ve fotoğraf çekiyor. Bazen de arkadaşlarıyla balığa gidiyor.

Текст к уроку №11.
Текст к уроку №13.

Рейтинг
( 6 оценок, среднее 4.83 из 5 )
Понравилась статья? Поделиться с друзьями:
ТУРКРУТ
Добавить комментарий

;-) :| :x :twisted: :smile: :shock: :sad: :roll: :razz: :oops: :o :mrgreen: :lol: :idea: :grin: :evil: :cry: :cool: :arrow: :???: :?: :!: